+دوست ندارم معرفی نامه ها رو تحویل بدم،من و عقایدم و اونجا،شبیه تابلو کج واسه یه اتاقیم -میخوای بری شیراز!؟ +نه بیشتر دوست دارم واسه تورنتو درخواست بدم -مطمئنی؟ +نمیدونم چرا هرچی بیشتر میگذره بیشتر مطمن میشم...حس عقب موندگی بهم دست میده...وقتی خاله میاد با ذوق از مردی صحبت میکنه که دنبال دختر کارمنده واسه ازدواج....یا کلاس های احمقانه اخلاق شنبه ها....دلم سیگار میخواد..لب دریا....

دریا دنیا وفا ندارد،ای نور هر دو دیده شاید اگه تو سامانه 4030کار میکردم انقدر نگران نبودم...اونجا مخاطب پشت گوشیت رو نمیشناسی...و بهش امیدواری میدی...اما اینجا کیس هات دوستات و خانواده اتن...باهاشون کلی حرف میزنی...روحیه میدی و بعد از قطع کردن گوشی میخوای زار بزنی که اگه خدای نکرده یکی از اینا چیزیشون بشه من چی کار کنم...اونا آروم میشن و این تویی که نگران تر میشی....خدایا کمک کن...دارم لبریز میشم....برادرم...خانواده ام...دوستام....و اون و خودم...که وسط آتیشیم...داریم بین مر